Klik hier om een tekst te typen.

Klik hier om een tekst te typen.

We zaten in een kring, na een mooie, gezamenlijke psychedelische ervaring. De trip was bijzonder geweest, heel veilig en verbonden, met intense momenten afgewisseld met relaxt op een matje liggen luisteren naar fijne muziek.

Het is een vraag die heel veel mensen stilletjes met zich meedragen als het gaat over psychedelica.Misschien herken jij het ook. Je voelt een verlangen naar meer diepte, meer verbinding, meer helderheid in jezelf. Maar ergens fluistert er ook een stemmetje: Hoor ik hier wel thuis? Is dit niet vooral voor heel spirituele mensen of voor mensen met grote trauma's?

Veel mensen die overwegen om een truffelreis te maken, voelen nieuwsgierigheid én spanning tegelijk. Misschien heb je erover gelezen, een documentaire gezien of iemand horen vertellen over de diepe inzichten die het kan brengen. En dan komt er ineens een stemmetje:“Maar… wat als ik de controle verlies?”

“Zweef je met me mee?” Dat is meestal de vraag die in de lucht hangt zodra ik vertel dat ik werk met magische truffels. Want ja, truffels, dat klinkt voor velen al snel een beetje zweverig. Maar wat als ik je vertel dat juist deze ‘zweverige’ ervaringen me hebben geholpen om met beide benen steviger op de grond te staan?

Ik weet al langere tijd dat ik in dit leven geen moeder zal worden. Dat besef kwam niet als een plotseling besluit, maar groeide langzaam, als een zacht weten van binnenuit. Het is een bewuste keuze, één die voortkomt uit een diep verlangen om ruimte te houden. Ruimte om mijn eigen pad te volgen, me verder te verdiepen in wie ik ben, en anderen te begeleiden in hun persoonlijke en spirituele ontwikkeling.

Klik hier om een tekst te typen.

"Goede relaties houden ons gelukkiger en gezonder. Punt."

Op de maandag na mijn Ayahuasca-ceremonieweekend werd ik vroeg wakker. Zonder erbij na te denken, begon ik te mediteren, bijna alsof ik een derde ceremonie beleefde. Dit keer kroop ik in verschillende dieren. Elk dier kwam als een soort visioen naar me toe, en ik voelde me één met hen. Eerst de panter, daarna de aap, dan de spin, en tenslotte de slang.